"Will Grayson, Will Grayson" John Green, David Levithan

Homoseksualizm jest tematem modnym. Nie pamiętam, kiedy ostatnio widziałam film lub serial, w którym co najmniej jeden bohater nie miałby innej orientacji płciowej. Ten trend w literaturze jest wykorzystywany rzadziej, jednakże również jest obecny. Jeszcze nigdy nie czytałam mądrej książki o homoseksualizmie nastolatków, dlatego postanowiłam zrobić drugie podejście do literackiego duetu Green i Levithan. Niestety nie było nawet w połowie tak dobrze, ja się spodziewałam.

PRZEDPREMIEROWO: "Sekretne życie pszczół" Sue Monk Kidd

Rasizm to jeden z najpoważniejszych problemów tego świata. Większość ludzi zdaje sobie sprawę z tego, że inny kolor skóry nie jest niczym złym, a mimo to nasze życie wciąż jest przepełnione rasistowskimi żartami i dziwnymi uprzedzeniami. Temat odmienności rasowej jest dość rzadko poruszany we współczesnej literaturze, dlatego tak bardzo cenię sobie twórczość Sue Monk Kidd. 

"After. Płomień pod moją skórą" Anna Todd

Bywają książki słabe, które jednak potrafią nas zrelaksować. Bywają książki ambitne, które nie do końca nam się podobają, ale jednak z kartek aż bije wysoki poziom treści. Bywają też książki, które wpisują się w moją konwencję perfekcyjności i po prostu są idealne pod każdym względem. Bywają też książki tak słabe, że nawet pośmiać się przy nich nie można. Przedstawiam Wam "After. Płomień pod moją skórą".

#GagatHejtujeGreya

Widzisz link do tego posta - na facebooku, twiterze, blogrollu. W sumie to nie jest takie do końca istotne. Pewnie myślisz sobie, że blond wiedźma dodała kolejny tekst, w którym hejtuje i pluje jadem na jakąś książkę. Akurat w tym przypadku tytuł nie pozostawia żadnych wątpliwości. Kto jak kto, ale ona przecież umie zjechać - nawet najbardziej zachwalaną książkę - od góry do dołu. A Greya hejtuje każdy, więc Gagat pewnie też nie pozostawi na nim suchej nitki. Idziesz do kuchni robisz sobie popcorn, bo przecież nie od dziś wiadomo, że hejty najlepiej czyta się przy popcornie - i, w oczekiwaniu na ponadprzeciętną dawkę całkiem subiektywnej krytyki, zagłębiasz się w lekturę tej grafomanii.

Jaki był luty?

Luty minął mi względnie szybko. Czy dobrze, czy źle? Na pewno inaczej niż się spodziewałam. Podjęłam parę spontanicznych decyzji, powróciłam do biegania. Miałam olać obowiązki szkolne, tymczasem zaczęłam przejmować się maturą, którą piszę dopiero za rok. Luty był także miesiącem planowania i zmian. Ach, i zaczęłam się rozwijać blogowo. Od kilkunastu dni działa LEJDI GAGAT - najpierw byłam na wordpressie, później - niczym córa marnotrawna - wróciłam na stare śmieci. Z tego wszystkiego, moja aktywność na Wieczorku była niewielka. Nie chcę się tłumaczyć, bo to moje miejsce w sieci i mogę tu pisać co chcę i kiedy chcę. W każdym razie dzięki za to, że jesteście. Dzisiaj mam dla Was podsumowanie miesiąca!